An Bheach

An Suibhneach Meann

Le breacadh an lae chun saothair bím
Trí spéartha Dé go séanmhar sním,
Thar móinte féir is gaorthaí mín
Ag cnósú stóir chun meala.

Mo phoirtín béil go héasca ríomhaim,
Go soilbh séimh fé ghéin ghil neimhe,
Ag deol na mbraon go héadrom luím
Ar neoinín gleoite im aice.

Is gach bláithín glé nach é do chím
Ar bán nó réigh sa raon ‘na mbím
Gheibhid póg óm béilín féin go caoin
Mar logha don deor uaidh bhlaiseas.

Fan sleasa an tsléibhe go saothrach bím,
Gan stad, gan staonadh ag déanamh crích’,
Ag deol go tréan ón bhfraoch bog mín
Na deor móra meala.

Le finea an lae mo shaothar chím
Is cuirim é chugam féin go cruinn,
Stór aon lae is mé buíoch dá dhroim
Á sheoladh romham abhaile.

Advertisements
Ranganna: Filíocht, Uncategorized. Clibeanna: . Buan-nasc.

Freagra

Líon amach do chuid faisnéise thíos nó cliceáil ar dheilbhín le logáil isteach:

Lógó WordPress.com

Is le do chuntas WordPress.com atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Peictiúr Twitter

Is le do chuntas Twitter atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Pictiúr Facebook

Is le do chuntas Facebook atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Pictiúr Google+

Is le do chuntas Google+ atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Ceangal le %s