An Saol

le Séamas Ó Céilleachair

Do cheapas féin go bhfaca
Uasal án im chóngar;
Do leathas dóirse im anam,
Bhí an saol ina cuairteoir chugham.

Luigh sé ar fhiannaíocht liom,
Chuir sé aoibh ar spéartha;
Bhí an domhan mar ionad sí aige,
Is daoine aige mar dhéithe.

Gheall sé guth na smól dom,
Is glór a tsrutha ag labhraíocht;
Gheall sé dath na bhflós dom,
Is iontas rós an tSamhraidh

Tigh ar bheanna an eolais,
Bád i mbóchna an ghradaim,
Gluaisteán mear an tsóchais,
Ag rith ar ród na beatha.

D’úr-éirigh aisling órga
Ag lonnradh romham dom rosca,
Bhí drúcht na maidne ar mhóinte,
Is geamhar na hóige i ngortaibh.

I measc gheoin na n-éitheach
Bhí lúib im chéill ag cnagadh,
Is sa chonair chnocach naofa
Mo chroí ar taobh mo chasta.

Advertisements
Ranganna: Filíocht, Uncategorized. Clibeanna: . Buan-nasc.

Freagra

Líon amach do chuid faisnéise thíos nó cliceáil ar dheilbhín le logáil isteach:

Lógó WordPress.com

Is le do chuntas WordPress.com atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Peictiúr Twitter

Is le do chuntas Twitter atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Pictiúr Facebook

Is le do chuntas Facebook atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Pictiúr Google+

Is le do chuntas Google+ atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Ceangal le %s